… en wat wij daarvan kunnen leren. Ik geef, uit ervaring, alvast enkele tips

Nu ik al meer dan 22 jaar in het zuiden woon zie ik toch wel duidelijke verschillen met leven in het noorden en het zuiden… Ouder worden gebeurt hier gemoedelijker.
Je ziet het overal. Op een terras in Frigiliana, op een bankje in Nerja, of gewoon op straat. Mensen op leeftijd (= lees 65+) . Ze bewegen, praten, lachen. Ze nemen hun tijd.

Dat heeft weinig te maken met één wondermiddel. Geen superfood of een speciaal dieet. Het zit in hoe hier geleefd wordt — elke dag opnieuw. Tijd maken op straat om een babbeltje te doen of tijdens de boodschappen (tot ergernis van al wie na hen komt 😉 )

Zeg je “Spanje” dan denken de meesten aan “mañana, mañana”.

“Mañana, mañana” betekent hier zelden gewoon “morgen”.
Het is eerder een manier van kijken naar tijd.

Geen haast. Geen druk om alles meteen te doen. En dat is niet uit luiheid maar gewoon een ander tempo.

Het tempo ligt anders

In het zuiden draait alles net een fractie trager. En dan bedoel ik niet “lui”. Er wordt hier vaak meer gewerkt dan in het noorden. Reken maar eens uit… supermarkten zijn hier open van 9 u in de ochtend tot vaak 22 u ´s avonds. Het leven (winkels, kantoren,..) zijn open van 10 u to 14 u en van 16 u tot … Sommige zijn gewoon doorlopend open, En afhankelijk van het seizoen en de locatie bepaald vaak de toerist wanneer er gesloten wordt.

De dag begint rustig, het middagmaal met famillie is een hoogtepunt, men neemt rust en na de siesta herneemt de dag zich. Dat ritme zit in alles: werken, eten, bewegen.

Waar wij vaak van afspraak naar afspraak rennen, houdt men hier nog ruimte voor een babbel, een koffie…

En dat maakt een verschil. Chronische stress is misschien wel één van de grootste gezondheidsproblemen van deze tijd. Hier lijkt voor mij die druk minder aanwezig.

Eten zonder regels (maar met verstand)

De mediterrane keuken staat vaak in de schijnwerpers, maar wat mij hier vooral opvalt: niemand is er obsessief mee bezig.

Mensen eten wat er is. Vers, lokaal, eenvoudig.
Olijfolie, groenten, vis, peulvruchten. Maar ook gewoon brood, een dessert, een glas wijn.

Nu merk ik wel dat de jonge generatie veel van die tradities niet in stand kunnen houden. Dagelijk vers en gevarieerd koken vraagt vandaag de dag organisatie.

Het verschil zit niet in perfect eten, maar in consistent goed genoeg eten. En dat is iets wat we vaak vergeten.

Eten is hier ook geen individuele bezigheid. Het middagmaal is in vele gezinnen nog Heilig. Grootouders en kleinkinderen scharen zich rond de tafel. Ook de papa of broer die in de bouw werkt, gaat vaak thuis eten.

En misschien is dat minstens even belangrijk als wat er op het bord ligt.

Beweging zonder sportcultuur

Mensen bewegen hier veel, maar weinigen “sporten” zoals wij dat kennen. Mama’s brengen ´s morgens de kinderen naar school en met een groep vriendinnen gaan ze wandelen.

Doen boodschappen te voet. Werken in de tuin. Gaan even naar het dorp en terug.

Gewoon bewegen als onderdeel van het leven.

En dat zorgt voor iets wat we vaak missen:

Niet moeten sporten, maar gewoon ook niet stilzitten.

Samen leven in plaats van naast elkaar

Misschien wel het grootste verschil. In het zuiden leef je niet alleen. Je leeft samen.

Mensen praten, in het dorp word ik op straat altijd aangesproken. De man waar ik mijn fruit koop vraagt hoe het met me gaat. Families komen samen. En dat blijft, ook als je ouder wordt.Hier blijven grootouders vaak in hun huis wonen en zorgt de famillie voor dag en nacht bijstand of verpleging…

Verbinding door een gesprek of een maaltijd, ergens bij horen… het zijn geen “extra’s”, het zijn basisbehoeftes.

Buiten zijn als vanzelfsprekendheid

Het leven speelt zich grotendeels buiten af.
Licht, lucht, zon — elke dag, of toch bijna elke dag.

Behalve tijdens de hete zomermaanden, dan lijkt het wel of iedereen zich onder een steen verbergt.

Dat geeft je wel meer energie en zorgt ook voor meer positiviteit. Alleszins dat is mijn ervaring. ‘s Ochtends open je de gordijnen en er verschijnt een blauwe lucht… Meer moet dat niet zijn om je dag goed te beginnen.

Tot slot

Gezond ouder worden in het zuiden heeft geen geheime formule.

Het zit niet in één gerecht, één gewoonte of één beslissing.
Het zit in kleine dingen:

Een iets rustiger tempo.
Eten zonder extremen.
Bewegen zonder druk.
Samen leven, eten, feesten
En vooral: niet alles willen controleren.

Misschien is dat wel de grootste les.

Niet geforceerd nóg beter willen leven,
maar gewoon… iets eenvoudiger.

Wat kan je zelf doen?

Je hoeft niet in het zuiden te wonen om er iets van mee te nemen.
Het zit niet in de plek, maar in kleine keuzes die je elke dag maakt.

Hier zijn een paar dingen die je kan proberen:

• Begin je dag iets trager

Neem niet meteen je telefoon, lees niet onmiddellijk het nieuws of maak geen to-do lijst.

Gewoon even tijd nemen.
Koffie, daglicht, stilte of even langer onder de douche staan.

Ontbijt gezond en neem er je tijd voor. Hiervoor is vooraf misschien wat organisatie nodig maar het is belangrijk dat je al niet tijdens de eerste daguren dolgedraaid rondloopt. Breng je lichaam niet meteen in een stress-modus

In het zuiden begint de dag zelden in volle snelheid. Het ontbijt wordt vaak tijdens de eerste werkuren genomen.

• Eet zoals je leeft, niet zoals een schema zegt

In plaats van denken in “goed” of “slecht”,
denk in: wat is er vandaag beschikbaar?

Een tomaat met olijfolie en snuifje zout kan al genoeg zijn.
Niet alles hoeft een “gerecht” te zijn.

Koop fruit en groenten bij je lokale winkel en kijk wat de seizoenen bieden.

• Beweeg zonder het “sport” te noemen

Laat het idee los dat bewegen altijd sport moet zijn.

Ga te voet waar het kan.
Neem een omweg.
Blijf iets langer buiten.

Het zijn net die kleine dingen die vaak een verschil maken.

• Maak tijd voor echte gesprekken

Niet snel tussen je taken door maar ga zitten, praat en luister.

Ga even naar buiten (ook al is het maar even)

Een paar minuten zonlicht of daglicht
Een frisse neus.